உன் இதயத்தின் வாசலை, மகனே இன்று திறந்தால் நீ காண்பாய் என் ஒளியை
மனதின் வேதனை அகலும் மனசாட்சியின் மாசு மாறும்!
லோக சிற்றின்பங்கள் கானல் நீர், அதின் சோக விளைவோ கண்ணீர்
பாவத்தின் கயறுகள் நெறிக்கும் பாதாள வேதனை தகிக்கும்
உடமைகள் யாவையும் இழந்து வாடும் போது நீ தனியே
அணைத்திடுவேன் உன்னை அன்பால் ஆணி துளைத்த என் கரத்தால்
சிலுவையில் வழியும் என் ரத்தம் அலகை தொடாதுன்னைக் காக்கும்
பரிசுத்த ஆவியைப் பெறுவாய் பரலோக வாழ்வை நீ அடைவாய்