வான நகரதின் மேன்மையென

வான நகரதின் மேன்மையென சொலுவோம் கன

வலன் நலவருக்கருள்

சரணங்கள்

பானொளிரத்னங்கள் அஸ்திபாரமாந் திருவாசல்கள்

பன்னிரு முத்துகள் தெரு பொன்னின்மயமே

தேனிலும் மதுரம் தெளிவிற் பளிங்கதான ஆறும்

ஜீவதருவும் இருக்கும் செப்பரும் அழகதான – வான

அங்குநோய் துன்பம் விசாரம் அக்ரமம் கண்ணீர் தரித்திரம்

அற்பமு மிருப்பதில்லை சொற்பமாகிலும்

பொங்கியே முச்சத்துருக்கள் போரினுக் கிழுப்பதில்லை

புண்ணியனார் சொன்னதிரு உன்னத எருசலையாம் – வான

அந்நதர்க் குடிகள் வெண்மையான அலங்காரமான

அர்ச்சய உடுப்பு சிரமானதிற் கிரீடம்

மன்னவர் போலே அணிந்து மகிமையி னாசனத்தில்

வாய்மையாக வீற்றிருப்பர் தூய்மையான அந்த நல் – வான

நேயமுற்பிதாக்கள் தீர்க்கர் நின்மலன் அப்போஸ்தலர்கள்

நீதிமான்கள் எல்லவரும் தூதர் நல்லோரும்

ஓய்வதின்றித் தோத்ர கீத உச்சிதத் தொனிமுழக்கி

உன்னதனைப் போற்றுவார்கள் பன்னரும் சிறப்பதுள்ள- வான